این فیلیمی رو که این شبها از شبکه سه پخش میشه دیدین؟

سریال پنج کیلومتر تا بهش رو میگم.

این دیگه چه فیلمیه ؟ ارواح میان سوار وانت میشن . هرکاری میکنن . دانشگاه میرن .

این مسخره بازیها چیه ؟

بابا ! وقتی کسی بمیره یا در حالت کما قرار داده باشه ، یه مرزی برای سیر روح اون وجود داره . نه اینکه روحش هرجا که بخواد پر بزنه و سرک بکشه .

مثلا روح دختره میره خونه همایون . باب ول کنین این کارا رو .

یا اینکه ، ارواح تو چه زمانی زندگی میکنن که مث لات ها حرف میزنن .

تو یکی از قسمت ها ، روح دختره به امیر حسین میگه :

- خوابیدن " راسته " کار ما ...    مگه دارین لاتی بازی در میارین .

قبلا هم صداوسیما از این فیلمها درست میکرد ولی یادمه تو تیتراژ های اول و آخر فیلم مینوشت ، با مشاوره فلان حجت الاسلام . در حالیکه تو این فیلم از هیچ مشاوره ای اشتفاده نشده و اگر شده کو اسم مشاورش .

جا داره مسئولان محترم صدا و سیما نظارت بیشتری روی برنامه های خودشون داشته باشن.

امروز ششمین روزه که از ماه رمضان شده .

چقدر روزها زود میرن .

البته ! من هرسال ، از روز اول ، بوی روز آخر رو استشمام می کنم .

ولی اگه یادتون باشه و یا نباشه که حتما خودتون هم میدونید و نیازی به تذکر من نیست ، این روزها و سالها و ماهها نیستند که میان و میرن . بلکه این عمر ماست.

عمر ماست که میره و من فک می کنم که زمان ثابته و ما داریم تو اون سیر می کنیم .

اصلا زمان مث یه منطقه است که ایستگاههای مختلفی داره .

تو این ایستگاه کمی توقف می کنی . بعضی ها پیاده می شن و بعضی ها به راهشون ادامه میدن . ولی یه روز اونا هم پیاده میشن .

خیلی ها پارسال و پارسالها با ما سوار این گذر راهی بودن و طی سالهای مختلف و تو ایستگاههای مختلفی پیاده شدند .

باید قدر این روزها رو بدونیم . البته اگه قدر میدونستیم آرزو میکردیم که ای کاش تمام سال ماه رمضون بود .

اگر چه همه ماههای خدا پربرکت هستن و هرکدوم معنویات خودشو داره .

ولی من فک می کنم قبل از اینکه بخوایم به ارزش ماه رمضون پی ببریم ، اول باید ارزش خودمون رو بشناسیم .

تا حالا شده که یه مطلبی با یه موضوعی بنویسی و بعد یکمرتبه موضوعشو عوض کنی .

الان همین اتفاق واسه من افتاد . موضوع اولی من ششمین روز بود ولی الان فهمیدم که باید موضوعش رو عوض کنم . شاید به نظر شما موضوع اول بهتر از این موضوع باشه ولی من اونچیزی رو که فک می کنم و در موردش نوشتم ، شما نمیدونید .

حالام واقعا مسئله همینجاست .

ما کی ارزش خودمونو دونستیم که بخوایم ارزش ماه رمضونو بدونیم .

به مسئاله خلقت یه نیگاه بیاندازین . ببینین که خدا با چه ظرافتی و با چه اهدافی ما رو خلق کرده . چه امتیازاتی به ما داده .

اشرف مخلوقات ، خلیفه الله فی الارض و ....

و خیلی امتیازات و ارزش های دیگه .

ولی ما به کدومش رسیدیم . البته بدون انسانهای بزرگی که به جایگاه معنوی خودشون رسیدن . ولی ما موندیم .

خب وقتی ما برای ارزش خودمون ، هیچ اهمیتی قائل نباشیم ، دبیگه چه فرقی می کنه که امروز چندمین روز از عمر مون باشه و یا چند روز از رمضمون امسالمون گذشته .

سحر که میشه ، از خواب پاشید . حتی اگه اهل سحری خوردن نیستید ، پاشید و کمی با خدا راز و نیاز کنید .

یادتونه وقتی نمازمون دیر میشد و میگفتن چرا هنو نخوندی و ما به شوخی چه جوابی می دادیم ؟ می گفتیم:

- الان سر خدا شلوغه . بعدا که خلوت شد نمازمونو می خونیم .

کفر بود ولی منظوری نداشتیم .

الان هم همینطوره . سحر بهترین زمانیه که میتونی با خدای خودت و به تنهائی راز و نیاز کنی . و از این راه بهتر میتونی ارزش انسان بودن موجودیتت رو بفهمی .

ان الله جمیل و یحب الجمال.....

وقتی حاج جواد واعظ روزای جمعه غروب می نشست پا میکروفن ، اولین چیزی که میگفت :

این جمعه ام سرآمد   اما گلم نیامد    ای وای بر دل من   ای وای بر دل من

امروز که دعا ندبه رفته بودیم خونه یکی از بچه ها ، حاج عبدالله بینازاده در حین دعا خوندن میگفت :

آقا جون ! یه کاری کن که امسال سالی باشه که ندای انا المهدی رو بشنویم .

می گفت:

آقا ! از بچگی میگفتیم یا مهدی . حالام که بزرگ شدیم . می ترسیم بمیریم و رخ زیبای تو رو نبینیم . مگه نمیگن ظهور نزدیکه . پس کی ظهور می کنی آقا جون ....

دوباره صبح ؛ ظهر ؛ نه ، غروب شد نیامدی ...

چقدر به دلم بگم صبر کن آقا میاد .

نمی خوام بگم که خیلی آدم خوبی هستم . نه

خیلی هم آدم بدی هستم . ولی چشم انتظارم . منتظرم تا توبیائی و شاید با حضور تو توبه کنیم .

شاید دستت رو به قلبم بکشی و گناه رو از درون من دور کنی .

یعنی میشه که یه روز به گوشهای خودم ندای : " الا یا اهل العالم انا المهدی " رو بشنوم .

....

هرسال وقتی که نزدیک ماه رمضون میشیم ، یه عکس الصاق می کنیم به وبلاگ و یه چند خط ناچیز هم مطلب مینویسیم که ماه شعبان رفت و فلان و بهمان و ماه رمضان داره میاد .

و این میشه آغاز مظلومیت ماه رمضون ما....

اما....اما اگه قرار باشه از خودمون یه بیوگرافی بنویسیم ، اینقدر می نویسیم که خودمون هم از خوندنش خسته میشیم . جدای از اینکه این ماه رمضون چقدر خاصیت برای ما داره .

به هر حال ...نیومدم تا به خواص ماه رمضون بپردازم و تنها مسئله ای که بابتش اینجام فقط برا اینه که ماه رمضون رو کم کم به شما خوشآمد بگم و مث همون اشاره ای که بالا کردم بگم که ماه شعبان رفت و ماه رمضان آمد .

اما از هرچی که بگذریم مسئله اینه که چرا وقتی یه چیزی رو داریم ، قدرشو نمیدونیم ؟

مث کسی که عزیزی ر و از دست داده باشه یا وسیله ای رو گم کرده باشه .

یکی دو روز  پیش یکی از بچه ها پدرشو از دست داد و مث ما یتیم شد (من بیش از سی ساله که از ناحیه پدر یتیمم) . وقتی که داشتیم پدرشو تشییع میکردیم ، رفیقمون خیلی گریه میکرد . اما  وقتی داشتیم باباش رو خاک میکردیم یاد یه مسئله ای افتادم که الان ذکرش کردم .

با خودم گفتم حالا این بابائی رو که داریم دفن میکینم ، یه عمر با خونواده اش بوده و زندگی میکرده ، الان خونواده اش چط.ر میتونن تو چن لحظه ترکش کنن و بزارن برن .

یه لحظه خودمو گذاشتم جاش و گفتم : اگخ من جای این رفیق بودم جتما می موندم بالا سر قبر بابا و از جام تکون نمی خوردم  . ولی بعد باخودم فک کردم که برا چن روز میتونم اونجا بمونم  ...و پس از دقایقی به این مطلب رسیدم که جدائی یک قانونه (دوستی یک اتفاق و جدائی یک قانون است ) . و به همین دلیل اگه میخواستم سر قبر عزیزی هم بمونم بیشتر از دوسه روز دوام نمی آوردم .

حالا مسئله اینجاست . ماه رجب با همه حدیث ها و عنایتهاش اومد و رفت .

ماه شعبان هم همینطور .

الان هم که نوبت ماه رمضونه .

البته از همین الان همه ما داریم بخاطر همزمانی گرما و ماه رمضون هی آه و ناله می کنیم ، ولی وقتی ماه رمضون هم به لحظه های آخرش رسید ، هی ناراحتا میشیم و تاسف می خوریم .

فک کنم پارسال بود که روز اول ماه رمضون ، دلتنگ این شدم که از همون وقت بوی آخر ماه رمضون رو استشمام میکردم تنها به این دلیل که این ماه خیلی کوتاهه و خیلی ها قدرشو نمیدونن و هرساله تعداد زیادی از روزه گرفتن یا معاف میشن و یا خودشونو معاف میکنن .

امیدوارم که من از اوناش نباشم .

به هرحال ...ماه شعبان کم کمک داره میره و جاپای خودشو داره به ماه رمضان می سپاره . کم کم صدای خش خش برگهای زرد رو از زیر پاهای شعبان می شنوی و خانه هائی را می بینی که با رفت و روب خانه ها و شستن قالی ها ، خودشونو واسه ماه رمضون آماده می کنن .

اگر چه باید بجای اینهمه کار ، اول از دلمون شروع کنیم و خونه دلمون رو خونه تکونی کنیم .

ماه رمضان در راه است . .....

مبارکتان باد .