یادمه اون وقت ها که توی کلاس بازیگری شرکت می کردم ، تو امتحانی که به منظور پایان ترم برگزار شد ، از ما خواستند نقش مرده ای رو بازی کنیم که تازه به درون قبر سرازیر شده .

نمیدونم چی شد که اونقدر خوب بازی کردم و نفر سوم شدم.

چن وقت پیش ، یه شب موقع خواب که تنها بودم تصمیم گرفتم همین کار رو دوباره انجام بدم .

همه چراغها رو خاموش کردم تا تصورم از لحد تشکیل بشه.

بر روی دست راست و رو به قبله خوابیدم و فرض کردم که منو خاک کردن و همه رفتن اما تو قبر زنده شده ولی نمیدونم که تو قبرم .

همینکه سرم رو بلند می کنم ، یهو سرم به سنگ لحد میخوره و با دستام که لمس می کنم خودمو توی محفظه ای تابوتی شکل می بینم.

اما بوی خاک و کمبود هوا برای نفس کشیدن ، منو متوجه موضوع می کنه و...

چند بار خودتو اینگونه تصور کنی ، فکر گناه از سرت می پره .

البته من یکبار تصور کردم ولی اونقدر وحشت کردم و ترسیدم که خودمو بخاطر این کار سرزنش کردم.

یاد گناه هام افتادم .

یاد اون حرفم افتادم که می گفتم مرگ واقعیتیه که سراغ همه میاد و چیزی که همه رو در برگ میگیره ترس نداره

اما همینکه دوباره این اتفاق رو تو ذهن خودنم تصور می کنم ، وحشت همه جونم رو در بر میگیره

فقط این میتونم بگم

خدایا من بنده بدی هستم و به جز تو کسی رو ندارم

هارب منک الیک

از تو به سوی تو فرار می کنم .

اگه تو در خونه تو به روم ببندی ......الهی العفو